Monastero di Ganden

དེ་ཡང་འཁོར་ལ་འབྱོན་པ་རྣམས་འབྱོན་བཞུད་མངས་པས་ཅུང་ཟད་ཐུགས་སུན་ནས། དབེན་དགོན་ཞིག་འདིངས་པའི་ཞུ་བ་སྔ་མོ་ནས་འབུལ་གྱིན་ཡོད་པས། དེའི་ཚེ་སྡེ་པ་དང་ཡོན་བདག་བུ་སློབ་སོ་སོ་ནས་དགོན་པ་རྙིང་པ་འབུལ་བ་དང་། གསར་པ་འདིངས་པའི་བདག་རྐྱེན་བྱེད་ཟེར་ནས་གསོལ་བ་འདེབས་པ་མང་དུ་བྱུང་བ་དེ་རྣམས་གང་བཟང་། ཇོ་བོ་རིན་པོ་ཆེའི་དྲུང་དུ་གསོལ་བ་བཏབ་ནས། མར་མེ་དང་མནལ་ལམ་སོགས་ཀྱི་ལྟས་བརྟགས་པས། ཐམས་ཅད་ཀྱི་ནང་ནས་འབྲོག་རི་བོ་ཆེ་བཟང་བར་བྱུང་སྟེ། སྨོན་ལམ་གྲོལ་བ་དང་རྗེ་ཉིད་ཀྱིས་ཀྱང་ཞབས་ཀྱིས་བཅགས།

因随从往来频繁，宗喀巴略感厌倦；众人早已请求建立一座静修寺院。当时，各地首领、施主和弟子纷纷祈请：或愿奉献旧寺，或愿承担新建寺院的资助。为判断何处最合适，宗喀巴在觉沃仁波切前祈祷，并以灯兆、梦兆等观察。结果，诸处之中以卓日沃切最为吉祥。大祈愿法会结束后，宗喀巴亲临其地。

Il continuo andirivieni del suo seguito aveva un poco stancato Tsongkhapa, e già da tempo gli veniva chiesto di fondare un monastero appartato. In quel momento signori locali, benefattori e discepoli presentarono numerose suppliche: alcuni erano disposti a offrire vecchi monasteri, altri a finanziare una nuova fondazione. Per stabilire il luogo più propizio, Tsongkhapa pregò davanti a Jowo Rinpoche ed esaminò i segni dati dalle lampade, dai sogni e da altri presagi. Fra tutti i siti, Drok Riwoche risultò il più favorevole. Terminato il Grande Festival della Preghiera, Tsongkhapa vi si recò personalmente.

སློབ་དཔོན་དཀའ་བཅུ་པ་དང་། སློབ་དཔོན་འདུལ་འཛིན་པ་རྣམ་གཉིས་ཀྱིས་ཐོག་མ་མཛད་པའི་དགེ་འདུན་ཕལ་ཆེ་བས་འབྲོག་རི་བོ་ཆེར་བྱོན་ཏེ་དགེ་ལྡན་རྣམ་པར་རྒྱལ་བའི་གླིང་བཏབ། ཕྱོགས་ཀྱི་ཡོན་བདག་དང་། ཉེ་སྐོར་གྱི་བན་སྐྱའི་སྡེ་པ་ཐམས་ཅད་ཀྱིས་དང་བསླངས་སོགས་ཚད་མེད་པ། དགའ་སྤྲོ་དང་བཅས་པས་བསྒྲུབས་ནས་དེ་གའི་ལོ་ལ་གཟིམས་ཁང་གིས་ཐོག་དྲངས་བྲང་ཁང་རྫོགས་པར་གྲུབ་པ་བདུན་ཅུ་ལྷག་ཙམ་དང་། གཞི་བཏིང་བ་བརྒྱ་ཕྲག་བརྒལ་བ་བྱུང་། བྲང་ཁང་སོ་སོ་ཕལ་ཆེ་བ་ལའང་། འདུལ་བ་ནས་ཇི་ལྟར་གསུངས་པ་བཞིན་དུ། དང་པོར་གཞི་བརྟག་པ་དང་། བརྟགས་ནས་དགེ་འདུན་ལ་གསོལ་བ་དང་། དེ་ནས་དགེ་འདུན་གྱིས་གནང་བ་སྦྱིན་པ་དང་། ལག་གི་བླ་སྐོ་བ་དང་། རྡོ་བཏེག་པའི་མཐའ་ལས་བྱུང་བའི་རུང་ཁང་གཅོད་པ་དང་། ཁང་པའི་ཚད་ལས་མ་ལྷག་པར་རྩིག་པ་སོགས་ཀྱི་ཕྱག་ལེན་དག་ཐེར་ཅན་མཛད་པས་མཁར་ལས་ཀྱི་ཕྱག་ལེན་ཙམ་གྱིས་ཀྱང་བསྟན་པ་རིན་པོ་ཆེ་གསལ་བར་མཛད་དོ། །

以十难阿阇黎和持律阿阇黎为首的大部分僧众前往卓日沃切，建立甘丹南巴杰威林。各方施主以及附近僧俗自愿发心，欢喜参与营造。就在当年，以寝室为首、已经完工的房屋有七十余间，已经奠基的又超过一百间。多数房屋都依《毗奈耶》所说的程序建造：先察看地基，再向僧团提出，得到僧团许可并任命执事；随后核定搬运石料所涉及的净厨位置，使房屋不超过规定尺度，校正砌墙等做法。仅从营造制度一端，也使珍贵教法得以彰明。

La maggior parte della comunità monastica, guidata dal maestro esperto nelle dieci discipline e dal maestro custode del Vinaya, raggiunse Drok Riwoche e fondò Ganden Nampar Gyalwai Ling. Benefattori di varie regioni e comunità religiose e laiche dei dintorni offrirono spontaneamente il loro aiuto e presero parte con gioia ai lavori. Nello stesso anno erano stati completati più di settanta ambienti, a partire dagli alloggi, e gettate le fondamenta di oltre cento. La maggior parte fu costruita secondo la procedura prescritta dal Vinaya: prima si esaminava il terreno e poi si presentava la proposta alla comunità; ottenuta l’autorizzazione, si nominava un responsabile. Si stabiliva quindi la posizione della cucina ritualmente pura in rapporto al trasporto delle pietre, si impediva agli edifici di superare le dimensioni previste e si correggevano pratiche come la posa delle murature. Anche soltanto attraverso queste regole edilizie, il prezioso insegnamento fu reso manifesto.

རྗེའི་ཞལ་སྔ་ནས། སྒྲུབ་མཆོད་སོགས་ཚོགས་ཁང་དུ་བྱས་ན་དབང་མ་ཐོབ་པ་རྣམས་ཀྱིས་ཀྱང་དཀྱིལ་འཁོར་སོགས་མཐོང་བའི་དགག་བྱ་ཆེ་བར་འདུག་པས། སྔགས་ཀྱི་སྒྲུབ་མཆོད་ཁང་པ་འགོལ་བ་ཞིག་ལོགས་སུ་བྱེད་དགོས་པར་སྣང་གསུངས།

宗喀巴说：“如果在集会堂内举行修供等仪轨，未受灌顶者也会看见坛城等，所犯禁忌很重；看来应当另设一间隔开的密法修供室。”

Tsongkhapa disse: «Se i riti di pratica e offerta vengono celebrati nella sala delle assemblee, anche coloro che non hanno ricevuto l’iniziazione vedranno i maṇḍala e gli altri oggetti, incorrendo in una grave trasgressione. Sembra quindi necessario predisporre separatamente una stanza chiusa per le pratiche tantriche».

བྱ་ལོ་ཟླ་བ་གསུམ་པ་ནས་བཟོ་རིགས་པ་ཤིན་ཏུ་མཁས་པ་དུ་མ་བསགས་ཏེ། རྟེན་རྣམས་བཞེངས་པའི་བྱ་བ་ཉེ་བར་བརྩམས་སོ། །དེ་ཡང་གཙུག་ལག་ཁང་ཁྱམས་གཙང་ཁང་དང་བཅས་པ་ལ་ཀ་བ་བདུན་ཅུ་རྩ་གཉིས་ཀྱི་ས་ལ་དབུས་ཀྱི་གཙང་ཁང་དུ་སྟོན་པའི་སྐུ་ཇོ་བོ་རིན་པོ་ཆེའི་སྐུ་ཚད་ལས་ཅུང་ཞིག་གིས་ཆེ་བ་དང་། སྟེང་གི་གཙང་ཁང་དུ་དཔལ་གསང་བ་འདུས་པ་ལྷ་སུམ་ཅུ་རྩ་གཉིས། དཔལ་འཁོར་ལོ་བདེ་མཆོག་ལཱུ་ཨི་པ་ལྷ་དྲུག་ཅུ་རྩ་གཉིས། དཔལ་རྡོ་རྗེ་དབྱིངས་ཀྱི་དཀྱིལ་འཁོར་ཆེན་པོ་རྣམས་ཀྱི་རྟེན་དང་བརྟེན་པར་བཅས་པའི་གཞལ་ཡས་ཁང་བློས་བསླངས་རྣམས་རྒྱུ་རིན་པོ་ཆེ་འབའ་ཞིག་ལས་བསྒྲུབས་པ། དེ་ཡང་གཞལ་ཡས་ཁང་དང་ལྷ་གཞན་རྣམས་ཟངས་ལ་གསེར་གསོལ་བ། གཙོ་བོ་རྣམས་དང་། ཕྱོགས་ཀྱི་དེ་བཞིན་གཤེགས་པ་དང་སྙིང་པོའི་རྣལ་འབྱོར་མ་རྣམས་དངུལ་བཟང་པོ་འབའ་ཞིག་ལས་བཞེངས་པའི་གཙོ་བོ་ཡུམ་དང་བཅས་པ་རྣམས་རེ་རེ་ལའང་དངུལ་བྲེ་ཆེན་གཉིས་ལྷག་རེ་དང་། རྡོར་དབྱིངས་ཀྱི་གཙོ་བོ་ལ་དངུལ་བྲེ་ཆེན་གཉིས་མ་ལོང་ཙམ་དང་། འཁོར་གྱི་ལྷ་བཅུ་གཉིས་ལ་རེ་རེ་ལའང་དངུལ་བྲེ་ཆེན་ཕྱེད་དང་གཉིས་རེ་ཅུང་མ་ལོང་ཙམ་དང་བཅས་པ་དང་། དེ་དག་ལ་རིན་པོ་ཆེ་དང་། གཡུ་རྙིང་བཟང་པོ་དཔག་ཏུ་མེད་པའི་ཕྲ་བསམ་གྱིས་མི་ཁྱབ་པ་དང་། གཞན་ཡང་རྗེ་བཙུན་འཇམ་པའི་དབྱངས། རྒྱལ་བ་ཚེ་དཔག་མེད། རྗེ་བཙུན་བྱམས་མགོན། བཅོམ་ལྡན་འདས་རྡོ་རྗེ་འཇིགས་བྱེད་ཞལ་ཕྱག་ཡོངས་སུ་རྫོགས་པ་རྣམས་ཀྱི་གསེར་སྐུ་མདའ་ཚད་རེ་དང་། བཅོམ་ལྡན་འདས་མ་གཙུག་ཏོར་རྣམ་པར་རྒྱལ་མ་དང་། གཙུག་ཏོར་གདུགས་དཀར་གཉིས་ཀྱི་གསེར་སྐུ་ཁྲུ་ཚད་རེ་དང་། གོས་དར་བཟང་པོ་མཐའ་ཡས་པ་བརྡུངས་པའི་དར་འདག་འབའ་ཞིག་ལས་བསྒྲུབས་པའི་བཅོམ་ལྡན་འདས་རྡོ་རྗེ་འཇིགས་བྱེད་ཞལ་ཕྱག་ཡོངས་སུ་རྫོགས་པའི་སྐུ་ལ་རྒྱབ་མཐོ་བཅུ་བདུན་ཡོད་པ་རྣམས་བཞེངས་ཤིང་། དེ་དག་ཐམས་ཅད་ཀྱང་། ལྷ་བཟོའི་བཟོ་ཐིག་དང་ཕྱག་ཚད་ཕལ་པ་མ་ཡིན་པར། ཤཱ་རིའི་བུ་དང་ཚངས་པ་ཨོ་ཌའི་བུ་ལ་སོགས་པས་ཞུས་པའི་ཕྱག་ཚད་ཀྱི་ཡི་གེའང་མང་དུ་ཡོད་མོད་ཀྱི། གཙོ་བོར་དཔལ་འཁོར་ལོ་བདེ་མཆོག་སྡོམ་པ་འབྱུང་བའི་རྒྱུད་ཀྱི་ལེའུ་གཅིག་གིས་ལྷའི་ཕྱག་ཚད་ཞིབ་པར་སྟོན་ཅིང་། དེའི་རྒྱ་ཆེར་འགྲེལ་རཏྣ་རཀྵི་ཏས་ཁྱད་པར་ཞིབ་ཏུ་གཏན་ལ་ཕབ་པ་དང་། དཔལ་གཤིན་རྗེའི་གཤེད་དམར་པོ་དང་ནག་པོའི་རྒྱུད་གཉིས་ཀྱི་ལེའུ་རེ་རེས་ལྷའི་ཕྱག་ཚད་སྟོན་པ་རྣམས་གུང་ལེགས་པར་བསྒྲིགས་པའི་ཐིག་ཁོག་ནས་དྲངས་ཏེ། ལྷ་རྣམས་རྒྱལ་བས་གསུངས་པའི་ཕྱག་ཚད་དང་ལྡན་པར་བཞེངས་ཤིང་། དེ་དག་རྣམས་ལའང་རྒྱུའི་བྱིན་རླབས་སོགས་ཚུལ་བཞིན་དུ་མཛད།

明永乐十五年（1417）三月起，召集许多精通工巧的匠人，开始建造诸所依。经堂包括回廊与净室，占地相当于七十二根柱间；中央净室内造导师像，尺寸略大于觉沃仁波切像；上层净室内造吉祥密集三十二尊、卢伊巴系胜乐六十二尊与大金刚界坛城，各自连同宫殿及所依、能依，均以珍贵材料制成。宫殿和其余诸尊以鎏金铜造，主尊、四方如来与心髓瑜伽母以纯银造；各主尊及佛母用银都超过二大升，金刚界主尊接近二大升，十二眷属各略不足二大升半，并镶嵌无数珍宝和上等古玉。另造文殊、无量寿、弥勒、金刚怖畏等一箭高金像，尊胜佛母与白伞盖母各一肘高金像，又以众多上等绸缎制成完整的金刚怖畏绣像。所有造像都不是依普通匠人的尺度，而是综合舍利子、梵童子等请问所得的造像度量文献，特别依据《胜乐轮三摩地出生续》及其广释、《红阎摩敌续》《黑阎摩敌续》所定尺度画线，依佛所说的量度制作，并如法为材料加持。

A partire dal terzo mese del 1417, quindicesimo anno di Yongle dei Ming, furono radunati numerosi artigiani molto esperti e si avviò la costruzione dei supporti sacri. La sala delle scritture, con deambulatorio e camere interne, occupava l’equivalente di settantadue campate tra colonne. Nella camera centrale fu realizzata un’immagine del Maestro, leggermente più grande di quella di Jowo Rinpoche; nella camera superiore furono collocate le trentadue divinità di Guhyasamāja, le sessantadue di Cakrasaṃvara secondo la tradizione di Luipa e il grande maṇḍala del Vajradhātu, ciascun gruppo completo di palazzo, supporti e divinità sostenute, tutto in materiali preziosi. I palazzi e le altre divinità erano di rame dorato; le figure principali, i tathāgata delle quattro direzioni e le yoginī essenziali erano d’argento puro. Ogni divinità principale con la propria consorte impiegava più di due grandi misure d’argento; la figura centrale del Vajradhātu quasi due; ognuna delle dodici divinità del seguito poco meno di due misure e mezzo. Tutte erano incastonate con innumerevoli gemme e antiche turchesi di prima qualità. Furono inoltre create immagini d’oro di Mañjuśrī, Amitāyus, Maitreya e Vajrabhairava alte quanto una freccia; immagini d’oro di Uṣṇīṣavijayā e Sitātapatrā alte un cubito; e un’immagine ricamata completa di Vajrabhairava, interamente realizzata con abbondanti sete pregiate. Nessuna immagine seguiva le proporzioni ordinarie degli artigiani: furono invece riuniti i testi iconometrici derivati dalle domande di Śāriputra, Brahmaputra e altri. I tracciati si basarono in particolare sulle misure stabilite dal Tantra della nascita del samādhi di Cakrasaṃvara e dal suo ampio commento, nonché dai tantra dello Yamāri rosso e nero. Le immagini furono così eseguite secondo le misure insegnate dal Buddha e i materiali vennero debitamente consacrati.

ལུང་བསྟན་པའི་སྐུའི་རགས་པའི་ཟུང་འཇུག་གི་ཟ་མ་ཏོག་བསྟན་པ་ཡུན་རིང་དུ་གནས་པའི་རྟེན་འབྲེལ་དུ། མ་ཉམས་པར་ཙན་དན་འབའ་ཞིག་ལས་བསྒྲུབ་པའི་སྒྲོམ་དུ་བཞུགས་པ། སོ་སོས་དད་འབུལ་གྱི་དངུལ་བྲེ་ཆེན་བཅོ་བརྒྱད་སོགས་ཀྱིས་གདུང་རྟེན་སྔར་བཤད་པ་ལྟར་མཆོད་རྟེན་གྱི་ཆ་ཚད་ཕུན་སུམ་ཚོགས་པ་རིན་པོ་ཆེའི་ཕྲ་སྣ་ཚོགས་པས་སྤྲས་པ་བཞེངས་ཏེ། དེ་དག་གི་བུམ་པར་སྐུ་གདུང་སྣམ་སྦྱར་གྱིས་དྲིལ་བ་ཙན་དན་གྱི་སྒྲོམ་དང་བཅས་པ་བཞུགས་ཤིང་། རིམ་གཉིས་ཀྱི་ཏིང་ངེ་འཛིན་པ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པའི་རྡོ་རྗེ་སློབ་མ་དག་པ་རྣམ་བརྒྱད་ཀྱི་ལྷག་བདུན། རྒྱལ་ཚབ། འདུལ་འཛིན། མཁས་གྲུབ་ཐམས་ཅད་མཁྱེན་པ་སོགས་ཀྱིས་རབ་གནས་རྨད་བྱུང་གནང་བ་དངུལ་གདུང་མཐོང་བ་དོན་ལྡན་དུ་གྲགས་པ་མིང་དོན་གནས་ཀྱི་བྱིན་རླབས་ཀྱི་སྐྱེ་དགུའི་ནོར་བུ་འདི་ལ་ཡང་ཕྱི་དུས་སུ་དཔའ་རིས་གསེར་ཏོག་ནང་སོས་དེ་ནང་རྟེན་བྱས་ཏེ་རྣམ་རྒྱལ་མཆོད་རྟེན་ཕྲ་རྒྱན་ཕུན་སུམ་ཚོགས་པ་སྟེང་འོག་བར་གསུམ་ལ་འོས་པའི་བླ་མ་ཡི་དམ་ཆོས་སྐྱོང་སྐུ་དུ་མས་སྤྲས་པ་ཁྱད་འཕགས་འདི་བྱས་སོ། །

为使这座盛放色身遗骨的宝函成为教法久住的缘起，法体被安置在完全由檀香木制成的棺椁中。众人以信施所献十八大升白银等，依前述比例建成舍利塔，并镶饰各种珍宝；再将以袈裟包裹的法体连同檀香木棺安奉在塔瓶内。通达二次第三摩地的清净金刚弟子中，包括嘉曹、持律者、克主一切智等在内的七位弟子，为之举行殊胜开光。此银塔名为“见者有义”，名实相符，成为加持众生的宝藏。后来，帕日金托囊索又以它为内藏，建造胜利塔，塔的上、中、下三层饰以多尊上师、本尊与护法像。

Affinché questo prezioso reliquiario delle spoglie del corpo fisico servisse da auspicio alla lunga permanenza dell’insegnamento, il corpo sacro fu deposto in una bara interamente di sandalo. Con diciotto grandi misure d’argento e altre offerte di fede, fu costruito uno stūpa funerario secondo le proporzioni già descritte e ornato di varie gemme; il corpo, avvolto nelle vesti monastiche e accompagnato dalla bara di sandalo, fu quindi collocato nel vaso dello stūpa. Sette puri discepoli vajra esperti nei samādhi dei due stadi, fra cui Gyaltsab, il custode del Vinaya e Khedrup l’Onnisciente, celebrarono una consacrazione straordinaria. Lo stūpa d’argento fu chiamato «Significativo alla vista» e, fedele al nome, divenne un tesoro di benedizioni per gli esseri. In seguito Pari Sertok Nangso lo utilizzò come reliquia interna e costruì uno stūpa della Vittoria, le cui parti inferiore, mediana e superiore furono ornate con numerose immagini di maestri, divinità tutelari e protettori del Dharma.

拉撒东五十里噶勒丹山。宗喀巴先在大昭，率众喇嘛攒昭诵经然灯。众喇嘛求立寺院，宗喀巴乃手举金刚菩萨云：宜在旺固尔山创建。遂造大经堂，内塑桑堆德木楚克多尔影佛像。又修沙尔孜、江孜二处札仓，以供众喇嘛栖止。相传至今有三百八十余年。其形势与布达拉略同。其经楼佛像，幢幡宝盖，华丽与大小昭相似，乃宗喀巴坐床之所，示寂于噶勒丹寺。弥勒佛前，为黄教发源之地，有黄教堪布喇嘛主之。

Cinquanta li a est di Lhasa si trova il monte Geledan. Tsongkhapa risiedette dapprima nel Grande Jokhang, dove guidò numerosi lama nella recitazione dei sūtra e nell’accensione di lampade davanti alle immagini riunite. I lama chiesero di fondare un monastero; Tsongkhapa sollevò allora un’immagine di Vajrapāṇi e disse che doveva essere costruito sul monte Wanggu’er. Fu edificata una grande sala delle scritture, con immagini di Samdü Demchok Dorje, e furono istituiti i collegi di Shartse e Jangtse per ospitare i monaci. Secondo la tradizione, erano trascorsi ormai più di trecentottanta anni. La sua disposizione ricorda nel complesso quella del Potala. Le immagini, gli stendardi, le bandiere e i baldacchini della biblioteca dei sūtra rivaleggiano in splendore con quelli del Grande e del Piccolo Jokhang. Fu la sede di Tsongkhapa, che morì a Geledan. Davanti al Buddha Maitreya si trova il luogo d’origine della scuola dei Berretti Gialli, diretto da un lama khenpo di quella scuola.

甘丹寺召东九十里，形势同布达拉，极其华丽，乃宗卡巴坐床之所。山上多有遗迹，为黄帽喇嘛发源之地。

Il monastero di Ganden si trova novanta li a est del Jokhang. La sua disposizione è simile a quella del Potala ed è estremamente sontuoso. Fu la sede di Tsongkhapa. La montagna conserva numerose vestigia ed è il luogo d’origine dei lama dai Berretti Gialli.

又有白蚌、甘丹、色腊、桑鹅四大寺，远近拱挹。寺中剌麻多者五千余，次者二三千。而甘丹寺距布达拉八十里，则宗喀巴成道之所，有遗塔及所坐禅榻，而宗角园、卡契园、经园诸胜，错落其间。遇节期，则达赖升坐，讲甘珠尔经、丹珠尔经，圜听膜拜千计，不时赴各大寺讲经律。远者岁一梵呗彻山谷，庄严穷七宝，为西方极胜之区。

Vi sono inoltre i quattro grandi monasteri di Baibang, Ganden, Sera e Sang’e, verso i quali convergono le regioni vicine e lontane. I maggiori ospitano più di cinquemila lama, gli altri due o tremila. Ganden dista ottanta li dal Potala ed è il luogo in cui Tsongkhapa raggiunse la realizzazione. Vi si trovano il suo stūpa funerario e il seggio sul quale meditava, fra giardini e luoghi notevoli come Zongjiao, Qieqi e Jingyuan. Durante le feste il Dalai Lama sale sul seggio e insegna il Kangyur e il Tengyur davanti a migliaia di ascoltatori che lo circondano e si prostrano; di tanto in tanto visita anche i grandi monasteri per esporre i sūtra e la disciplina. Raggiunge quelli più lontani una volta l’anno e i canti rituali riempiono le valli. Adorno dei sette tesori, è uno dei luoghi più eminenti dell’Occidente.

甘丹寺距山八十里，则宗喀巴成道之所。有遗塔及所坐禅榻，以十月二十五日为成道之期。是夕万户然灯，光明如昼。遇节期，则达赖升坐，讲甘珠尔经、丹珠尔经二经，乃西藏大乘经之最尊重者，圜听膜拜千计。达赖所坐叠氍毹数十重，番民得其一摩顶、一击拂者，如不世之遇。

Ganden si trova a ottanta li ed è il luogo in cui Tsongkhapa raggiunse la realizzazione. Vi si conservano il suo stūpa funerario e il seggio sul quale meditava. Il venticinquesimo giorno del decimo mese commemora quella realizzazione; quella sera diecimila famiglie accendono lampade e tutto risplende come di giorno. Durante le feste il Dalai Lama sale sul seggio e insegna il Kangyur e il Tengyur, i due complessi di scritture Mahāyāna più venerati in Tibet, davanti a migliaia di ascoltatori che lo circondano e si prostrano. Il seggio del Dalai Lama è composto da decine di strati di tappeti; se un tibetano riceve da lui un tocco sul capo o un colpo dello scacciamosche, lo considera un incontro irripetibile.

甘丹寺在剌萨东五十里甘丹山，相传宗喀巴成佛处。有土城，壮丽如大小诏，大堪布掌之。

Il monastero di Ganden sorge sul monte Ganden, cinquanta li a est di Lhasa. La tradizione afferma che Tsongkhapa vi raggiunse la buddhità. Possiede una cinta in terra battuta, maestosa come il Grande e il Piccolo Jokhang, ed è retto da un grande khenpo.

甘丹寺在拉撒东五十里甘丹山，相传为宗卡巴成佛处。或云即然灯古佛。经楼、佛像、幡幢宝盖，与大召、小召寺相埒，阐讲黄教，堪布喇嘛居之。

Il monastero di Ganden si trova sul monte Ganden, cinquanta li a est di Lhasa, e la tradizione lo considera il luogo in cui Tsongkhapa raggiunse la buddhità. Secondo alcuni egli era l’antico Buddha Dīpaṃkara. La biblioteca dei sūtra, le immagini, gli stendardi, le bandiere e i baldacchini rivaleggiano con quelli del Grande e del Piccolo Jokhang. Vi si espone l’insegnamento dei Berretti Gialli e vi risiede un lama khenpo.

噶尔丹寺在召寺东九里，形势与布达拉同。

Il tempio di Gerdan si trova nove li a est del Jokhang e la sua disposizione è simile a quella del Potala.