Ganden-Kloster

དེ་ཡང་འཁོར་ལ་འབྱོན་པ་རྣམས་འབྱོན་བཞུད་མངས་པས་ཅུང་ཟད་ཐུགས་སུན་ནས། དབེན་དགོན་ཞིག་འདིངས་པའི་ཞུ་བ་སྔ་མོ་ནས་འབུལ་གྱིན་ཡོད་པས། དེའི་ཚེ་སྡེ་པ་དང་ཡོན་བདག་བུ་སློབ་སོ་སོ་ནས་དགོན་པ་རྙིང་པ་འབུལ་བ་དང་། གསར་པ་འདིངས་པའི་བདག་རྐྱེན་བྱེད་ཟེར་ནས་གསོལ་བ་འདེབས་པ་མང་དུ་བྱུང་བ་དེ་རྣམས་གང་བཟང་། ཇོ་བོ་རིན་པོ་ཆེའི་དྲུང་དུ་གསོལ་བ་བཏབ་ནས། མར་མེ་དང་མནལ་ལམ་སོགས་ཀྱི་ལྟས་བརྟགས་པས། ཐམས་ཅད་ཀྱི་ནང་ནས་འབྲོག་རི་བོ་ཆེ་བཟང་བར་བྱུང་སྟེ། སྨོན་ལམ་གྲོལ་བ་དང་རྗེ་ཉིད་ཀྱིས་ཀྱང་ཞབས་ཀྱིས་བཅགས།

因随从往来频繁，宗喀巴略感厌倦；众人早已请求建立一座静修寺院。当时，各地首领、施主和弟子纷纷祈请：或愿奉献旧寺，或愿承担新建寺院的资助。为判断何处最合适，宗喀巴在觉沃仁波切前祈祷，并以灯兆、梦兆等观察。结果，诸处之中以卓日沃切最为吉祥。大祈愿法会结束后，宗喀巴亲临其地。

Das häufige Kommen und Gehen der Begleiter hatte Tsongkhapa etwas ermüdet, und schon länger war er darum gebeten worden, ein Kloster für die zurückgezogene Praxis zu gründen. Damals trugen lokale Herrscher, Stifter und Schüler ihre Bitten vor: Die einen wollten ein altes Kloster übergeben, die anderen den Neubau eines Klosters finanzieren. Um den besten Ort zu bestimmen, betete Tsongkhapa vor dem kostbaren Jowo und prüfte Zeichen in Lampen und Träumen. Unter allen Orten erwies sich Drok Riwoché als der verheißungsvollste. Nach dem Ende des Großen Gebetsfestes begab sich Tsongkhapa persönlich dorthin.

སློབ་དཔོན་དཀའ་བཅུ་པ་དང་། སློབ་དཔོན་འདུལ་འཛིན་པ་རྣམ་གཉིས་ཀྱིས་ཐོག་མ་མཛད་པའི་དགེ་འདུན་ཕལ་ཆེ་བས་འབྲོག་རི་བོ་ཆེར་བྱོན་ཏེ་དགེ་ལྡན་རྣམ་པར་རྒྱལ་བའི་གླིང་བཏབ། ཕྱོགས་ཀྱི་ཡོན་བདག་དང་། ཉེ་སྐོར་གྱི་བན་སྐྱའི་སྡེ་པ་ཐམས་ཅད་ཀྱིས་དང་བསླངས་སོགས་ཚད་མེད་པ། དགའ་སྤྲོ་དང་བཅས་པས་བསྒྲུབས་ནས་དེ་གའི་ལོ་ལ་གཟིམས་ཁང་གིས་ཐོག་དྲངས་བྲང་ཁང་རྫོགས་པར་གྲུབ་པ་བདུན་ཅུ་ལྷག་ཙམ་དང་། གཞི་བཏིང་བ་བརྒྱ་ཕྲག་བརྒལ་བ་བྱུང་། བྲང་ཁང་སོ་སོ་ཕལ་ཆེ་བ་ལའང་། འདུལ་བ་ནས་ཇི་ལྟར་གསུངས་པ་བཞིན་དུ། དང་པོར་གཞི་བརྟག་པ་དང་། བརྟགས་ནས་དགེ་འདུན་ལ་གསོལ་བ་དང་། དེ་ནས་དགེ་འདུན་གྱིས་གནང་བ་སྦྱིན་པ་དང་། ལག་གི་བླ་སྐོ་བ་དང་། རྡོ་བཏེག་པའི་མཐའ་ལས་བྱུང་བའི་རུང་ཁང་གཅོད་པ་དང་། ཁང་པའི་ཚད་ལས་མ་ལྷག་པར་རྩིག་པ་སོགས་ཀྱི་ཕྱག་ལེན་དག་ཐེར་ཅན་མཛད་པས་མཁར་ལས་ཀྱི་ཕྱག་ལེན་ཙམ་གྱིས་ཀྱང་བསྟན་པ་རིན་པོ་ཆེ་གསལ་བར་མཛད་དོ། །

以十难阿阇黎和持律阿阇黎为首的大部分僧众前往卓日沃切，建立甘丹南巴杰威林。各方施主以及附近僧俗自愿发心，欢喜参与营造。就在当年，以寝室为首、已经完工的房屋有七十余间，已经奠基的又超过一百间。多数房屋都依《毗奈耶》所说的程序建造：先察看地基，再向僧团提出，得到僧团许可并任命执事；随后核定搬运石料所涉及的净厨位置，使房屋不超过规定尺度，校正砌墙等做法。仅从营造制度一端，也使珍贵教法得以彰明。

Der größte Teil der Mönchsgemeinschaft zog unter Führung des in den zehn Wissensgebieten bewanderten Meisters und des Vinaya-Meisters nach Drok Riwoché und gründete Ganden Nampar Gyalwé Ling. Stifter aus allen Gegenden sowie Mönche und Laien aus der Umgebung boten freiwillig ihre Hilfe an und wirkten mit Freude am Bau mit. Noch im selben Jahr wurden, beginnend mit den Wohnräumen, mehr als siebzig Gebäude vollendet und für über hundert weitere die Fundamente gelegt. Die meisten Bauten entstanden nach den im Vinaya vorgeschriebenen Verfahren: Zuerst wurde der Bauplatz untersucht und dann der Sangha vorgelegt; nach dessen Zustimmung wurde ein Verantwortlicher eingesetzt. Anschließend bestimmte man die Lage der reinen Küche im Verhältnis zum Steintransport, hielt die vorgeschriebenen Gebäudeabmessungen ein und berichtigte die Ausführung des Mauerwerks. Schon durch diese geordnete Baupraxis wurde die kostbare Lehre sichtbar gemacht.

རྗེའི་ཞལ་སྔ་ནས། སྒྲུབ་མཆོད་སོགས་ཚོགས་ཁང་དུ་བྱས་ན་དབང་མ་ཐོབ་པ་རྣམས་ཀྱིས་ཀྱང་དཀྱིལ་འཁོར་སོགས་མཐོང་བའི་དགག་བྱ་ཆེ་བར་འདུག་པས། སྔགས་ཀྱི་སྒྲུབ་མཆོད་ཁང་པ་འགོལ་བ་ཞིག་ལོགས་སུ་བྱེད་དགོས་པར་སྣང་གསུངས།

宗喀巴说：“如果在集会堂内举行修供等仪轨，未受灌顶者也会看见坛城等，所犯禁忌很重；看来应当另设一间隔开的密法修供室。”

Tsongkhapa sagte: „Wenn Weihe- und Verehrungsrituale in der Versammlungshalle abgehalten werden, können auch Menschen, die keine Ermächtigung empfangen haben, die Mandalas und anderes sehen; dies wäre ein schwerer Verstoß gegen die Vorschriften. Offenbar muss deshalb ein eigener, abgetrennter Raum für tantrische Rituale eingerichtet werden.“

བྱ་ལོ་ཟླ་བ་གསུམ་པ་ནས་བཟོ་རིགས་པ་ཤིན་ཏུ་མཁས་པ་དུ་མ་བསགས་ཏེ། རྟེན་རྣམས་བཞེངས་པའི་བྱ་བ་ཉེ་བར་བརྩམས་སོ། །དེ་ཡང་གཙུག་ལག་ཁང་ཁྱམས་གཙང་ཁང་དང་བཅས་པ་ལ་ཀ་བ་བདུན་ཅུ་རྩ་གཉིས་ཀྱི་ས་ལ་དབུས་ཀྱི་གཙང་ཁང་དུ་སྟོན་པའི་སྐུ་ཇོ་བོ་རིན་པོ་ཆེའི་སྐུ་ཚད་ལས་ཅུང་ཞིག་གིས་ཆེ་བ་དང་། སྟེང་གི་གཙང་ཁང་དུ་དཔལ་གསང་བ་འདུས་པ་ལྷ་སུམ་ཅུ་རྩ་གཉིས། དཔལ་འཁོར་ལོ་བདེ་མཆོག་ལཱུ་ཨི་པ་ལྷ་དྲུག་ཅུ་རྩ་གཉིས། དཔལ་རྡོ་རྗེ་དབྱིངས་ཀྱི་དཀྱིལ་འཁོར་ཆེན་པོ་རྣམས་ཀྱི་རྟེན་དང་བརྟེན་པར་བཅས་པའི་གཞལ་ཡས་ཁང་བློས་བསླངས་རྣམས་རྒྱུ་རིན་པོ་ཆེ་འབའ་ཞིག་ལས་བསྒྲུབས་པ། དེ་ཡང་གཞལ་ཡས་ཁང་དང་ལྷ་གཞན་རྣམས་ཟངས་ལ་གསེར་གསོལ་བ། གཙོ་བོ་རྣམས་དང་། ཕྱོགས་ཀྱི་དེ་བཞིན་གཤེགས་པ་དང་སྙིང་པོའི་རྣལ་འབྱོར་མ་རྣམས་དངུལ་བཟང་པོ་འབའ་ཞིག་ལས་བཞེངས་པའི་གཙོ་བོ་ཡུམ་དང་བཅས་པ་རྣམས་རེ་རེ་ལའང་དངུལ་བྲེ་ཆེན་གཉིས་ལྷག་རེ་དང་། རྡོར་དབྱིངས་ཀྱི་གཙོ་བོ་ལ་དངུལ་བྲེ་ཆེན་གཉིས་མ་ལོང་ཙམ་དང་། འཁོར་གྱི་ལྷ་བཅུ་གཉིས་ལ་རེ་རེ་ལའང་དངུལ་བྲེ་ཆེན་ཕྱེད་དང་གཉིས་རེ་ཅུང་མ་ལོང་ཙམ་དང་བཅས་པ་དང་། དེ་དག་ལ་རིན་པོ་ཆེ་དང་། གཡུ་རྙིང་བཟང་པོ་དཔག་ཏུ་མེད་པའི་ཕྲ་བསམ་གྱིས་མི་ཁྱབ་པ་དང་། གཞན་ཡང་རྗེ་བཙུན་འཇམ་པའི་དབྱངས། རྒྱལ་བ་ཚེ་དཔག་མེད། རྗེ་བཙུན་བྱམས་མགོན། བཅོམ་ལྡན་འདས་རྡོ་རྗེ་འཇིགས་བྱེད་ཞལ་ཕྱག་ཡོངས་སུ་རྫོགས་པ་རྣམས་ཀྱི་གསེར་སྐུ་མདའ་ཚད་རེ་དང་། བཅོམ་ལྡན་འདས་མ་གཙུག་ཏོར་རྣམ་པར་རྒྱལ་མ་དང་། གཙུག་ཏོར་གདུགས་དཀར་གཉིས་ཀྱི་གསེར་སྐུ་ཁྲུ་ཚད་རེ་དང་། གོས་དར་བཟང་པོ་མཐའ་ཡས་པ་བརྡུངས་པའི་དར་འདག་འབའ་ཞིག་ལས་བསྒྲུབས་པའི་བཅོམ་ལྡན་འདས་རྡོ་རྗེ་འཇིགས་བྱེད་ཞལ་ཕྱག་ཡོངས་སུ་རྫོགས་པའི་སྐུ་ལ་རྒྱབ་མཐོ་བཅུ་བདུན་ཡོད་པ་རྣམས་བཞེངས་ཤིང་། དེ་དག་ཐམས་ཅད་ཀྱང་། ལྷ་བཟོའི་བཟོ་ཐིག་དང་ཕྱག་ཚད་ཕལ་པ་མ་ཡིན་པར། ཤཱ་རིའི་བུ་དང་ཚངས་པ་ཨོ་ཌའི་བུ་ལ་སོགས་པས་ཞུས་པའི་ཕྱག་ཚད་ཀྱི་ཡི་གེའང་མང་དུ་ཡོད་མོད་ཀྱི། གཙོ་བོར་དཔལ་འཁོར་ལོ་བདེ་མཆོག་སྡོམ་པ་འབྱུང་བའི་རྒྱུད་ཀྱི་ལེའུ་གཅིག་གིས་ལྷའི་ཕྱག་ཚད་ཞིབ་པར་སྟོན་ཅིང་། དེའི་རྒྱ་ཆེར་འགྲེལ་རཏྣ་རཀྵི་ཏས་ཁྱད་པར་ཞིབ་ཏུ་གཏན་ལ་ཕབ་པ་དང་། དཔལ་གཤིན་རྗེའི་གཤེད་དམར་པོ་དང་ནག་པོའི་རྒྱུད་གཉིས་ཀྱི་ལེའུ་རེ་རེས་ལྷའི་ཕྱག་ཚད་སྟོན་པ་རྣམས་གུང་ལེགས་པར་བསྒྲིགས་པའི་ཐིག་ཁོག་ནས་དྲངས་ཏེ། ལྷ་རྣམས་རྒྱལ་བས་གསུངས་པའི་ཕྱག་ཚད་དང་ལྡན་པར་བཞེངས་ཤིང་། དེ་དག་རྣམས་ལའང་རྒྱུའི་བྱིན་རླབས་སོགས་ཚུལ་བཞིན་དུ་མཛད།

明永乐十五年（1417）三月起，召集许多精通工巧的匠人，开始建造诸所依。经堂包括回廊与净室，占地相当于七十二根柱间；中央净室内造导师像，尺寸略大于觉沃仁波切像；上层净室内造吉祥密集三十二尊、卢伊巴系胜乐六十二尊与大金刚界坛城，各自连同宫殿及所依、能依，均以珍贵材料制成。宫殿和其余诸尊以鎏金铜造，主尊、四方如来与心髓瑜伽母以纯银造；各主尊及佛母用银都超过二大升，金刚界主尊接近二大升，十二眷属各略不足二大升半，并镶嵌无数珍宝和上等古玉。另造文殊、无量寿、弥勒、金刚怖畏等一箭高金像，尊胜佛母与白伞盖母各一肘高金像，又以众多上等绸缎制成完整的金刚怖畏绣像。所有造像都不是依普通匠人的尺度，而是综合舍利子、梵童子等请问所得的造像度量文献，特别依据《胜乐轮三摩地出生续》及其广释、《红阎摩敌续》《黑阎摩敌续》所定尺度画线，依佛所说的量度制作，并如法为材料加持。

Vom dritten Monat des fünfzehnten Yongle-Jahres (1417) an wurden zahlreiche hochqualifizierte Handwerker zusammengezogen, um mit der Anfertigung der heiligen Träger zu beginnen. Die Versammlungshalle mit Umgang und Heiligtümern nahm eine Fläche von zweiundsiebzig Säulenfeldern ein. Im mittleren Heiligtum entstand ein Bild des Lehrers, das etwas größer als das Bild des kostbaren Jowo war. Für das obere Heiligtum wurden die zweiunddreißig Gottheiten des Guhyasamaja, die zweiundsechzig Gottheiten des Chakrasamvara nach Luipa und das große Vajradhatu-Mandala geschaffen, jeweils mit ihren Palästen sowie den tragenden und getragenen Bestandteilen und sämtlich aus kostbaren Materialien. Die Paläste und die übrigen Gottheiten bestanden aus vergoldetem Kupfer; die Hauptgottheiten, die Tathagatas der vier Himmelsrichtungen und die Yoginis des innersten Kreises aus reinem Silber. Für jede Hauptgottheit mit Gefährtin wurden mehr als zwei große Hohlmaße Silber verwendet, für die Hauptgottheit des Vajradhatu nahezu zwei und für jede der zwölf Begleitgottheiten etwas weniger als zweieinhalb; hinzu kamen zahllose Edelsteine und hochwertiger alter Türkis. Außerdem entstanden pfeilhohe Goldbilder von Manjushri, Amitayus, Maitreya und Vajrabhairava, ellenhohe Goldbilder von Ushnishavijaya und Sitatapatra sowie aus zahlreichen feinen Seidenstoffen ein vollständiges Stickbild des Vajrabhairava. Die Proportionen all dieser Bildwerke folgten nicht den üblichen Maßen der Handwerker. Man zog vielmehr ikonographische Maßtexte heran, die auf Fragen Shariputras, des Brahmaputra und anderer zurückgingen, insbesondere das Tantra vom Ursprung des Samadhi des Chakrasamvara mit seinem ausführlichen Kommentar sowie das Tantra des Roten Yamari und das Tantra des Schwarzen Yamari. Nach den dort miteinander abgeglichenen Maßsystemen wurden die Gottheiten in den vom Buddha gelehrten Proportionen ausgeführt und die Materialien vorschriftsgemäß geweiht.

ལུང་བསྟན་པའི་སྐུའི་རགས་པའི་ཟུང་འཇུག་གི་ཟ་མ་ཏོག་བསྟན་པ་ཡུན་རིང་དུ་གནས་པའི་རྟེན་འབྲེལ་དུ། མ་ཉམས་པར་ཙན་དན་འབའ་ཞིག་ལས་བསྒྲུབ་པའི་སྒྲོམ་དུ་བཞུགས་པ། སོ་སོས་དད་འབུལ་གྱི་དངུལ་བྲེ་ཆེན་བཅོ་བརྒྱད་སོགས་ཀྱིས་གདུང་རྟེན་སྔར་བཤད་པ་ལྟར་མཆོད་རྟེན་གྱི་ཆ་ཚད་ཕུན་སུམ་ཚོགས་པ་རིན་པོ་ཆེའི་ཕྲ་སྣ་ཚོགས་པས་སྤྲས་པ་བཞེངས་ཏེ། དེ་དག་གི་བུམ་པར་སྐུ་གདུང་སྣམ་སྦྱར་གྱིས་དྲིལ་བ་ཙན་དན་གྱི་སྒྲོམ་དང་བཅས་པ་བཞུགས་ཤིང་། རིམ་གཉིས་ཀྱི་ཏིང་ངེ་འཛིན་པ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པའི་རྡོ་རྗེ་སློབ་མ་དག་པ་རྣམ་བརྒྱད་ཀྱི་ལྷག་བདུན། རྒྱལ་ཚབ། འདུལ་འཛིན། མཁས་གྲུབ་ཐམས་ཅད་མཁྱེན་པ་སོགས་ཀྱིས་རབ་གནས་རྨད་བྱུང་གནང་བ་དངུལ་གདུང་མཐོང་བ་དོན་ལྡན་དུ་གྲགས་པ་མིང་དོན་གནས་ཀྱི་བྱིན་རླབས་ཀྱི་སྐྱེ་དགུའི་ནོར་བུ་འདི་ལ་ཡང་ཕྱི་དུས་སུ་དཔའ་རིས་གསེར་ཏོག་ནང་སོས་དེ་ནང་རྟེན་བྱས་ཏེ་རྣམ་རྒྱལ་མཆོད་རྟེན་ཕྲ་རྒྱན་ཕུན་སུམ་ཚོགས་པ་སྟེང་འོག་བར་གསུམ་ལ་འོས་པའི་བླ་མ་ཡི་དམ་ཆོས་སྐྱོང་སྐུ་དུ་མས་སྤྲས་པ་ཁྱད་འཕགས་འདི་བྱས་སོ། །

为使这座盛放色身遗骨的宝函成为教法久住的缘起，法体被安置在完全由檀香木制成的棺椁中。众人以信施所献十八大升白银等，依前述比例建成舍利塔，并镶饰各种珍宝；再将以袈裟包裹的法体连同檀香木棺安奉在塔瓶内。通达二次第三摩地的清净金刚弟子中，包括嘉曹、持律者、克主一切智等在内的七位弟子，为之举行殊胜开光。此银塔名为“见者有义”，名实相符，成为加持众生的宝藏。后来，帕日金托囊索又以它为内藏，建造胜利塔，塔的上、中、下三层饰以多尊上师、本尊与护法像。

Damit dieser kostbare Schrein mit den sterblichen Überresten zum günstigen Anlass für den dauerhaften Bestand der Lehre werde, legte man den Körper in einen vollständig aus Sandelholz gefertigten Sarg. Aus achtzehn großen Hohlmaßen gespendeten Silbers und weiteren Opfergaben errichtete die Gemeinschaft nach den zuvor beschriebenen Proportionen einen Reliquienstupa und besetzte ihn mit verschiedenartigen Edelsteinen. Der in Mönchsgewänder gehüllte Körper wurde zusammen mit dem Sandelholzsarg in der Vase des Stupas beigesetzt. Sieben reine Vajra-Schüler, die den Samadhi der beiden Stufen gemeistert hatten – darunter Gyaltsab, der Vinaya-Halter und der allwissende Khedrup –, vollzogen eine außergewöhnliche Weihe. Der silberne Reliquienschrein wurde „Bedeutungsvoll beim Anblick“ genannt; seinem Namen entsprechend wurde er zu einem Schatz des Segens für die Lebewesen. Später verwendete Pari Sertok Nangso ihn als inneres Heiligtum eines Siegesstupas, dessen obere, mittlere und untere Ebene mit zahlreichen Bildern von Lehrern, Meditationsgottheiten und Beschützern geschmückt war.

拉撒东五十里噶勒丹山。宗喀巴先在大昭，率众喇嘛攒昭诵经然灯。众喇嘛求立寺院，宗喀巴乃手举金刚菩萨云：宜在旺固尔山创建。遂造大经堂，内塑桑堆德木楚克多尔影佛像。又修沙尔孜、江孜二处札仓，以供众喇嘛栖止。相传至今有三百八十余年。其形势与布达拉略同。其经楼佛像，幢幡宝盖，华丽与大小昭相似，乃宗喀巴坐床之所，示寂于噶勒丹寺。弥勒佛前，为黄教发源之地，有黄教堪布喇嘛主之。

Fünfzig li östlich von Lhasa liegt der Berg Ganden. Tsongkhapa versammelte zunächst im Großen Jokhang die Lamas, um Sutren zu rezitieren und Lampen zu entzünden. Als die Lamas um die Gründung eines Klosters baten, hob Tsongkhapa ein Vajra-Bodhisattva-Bild in die Hand und sagte, es solle auf dem Berg Wangkur errichtet werden. Daraufhin entstand eine große Versammlungshalle mit Bildern von Guhyasamaja, Chakrasamvara und Vajrabhairava. Außerdem wurden die Kollegien Shartsé und Jangtsé als Unterkünfte für die Lamas gebaut. Der Überlieferung zufolge sind seither mehr als 380 Jahre vergangen. Die Lage ähnelt der des Potala. Seine Schriftgebäude, Buddhabilder, Banner und Baldachine sind ebenso prächtig wie im Großen und Kleinen Jokhang. Hier stand Tsongkhapas Lehrsitz, und im Ganden-Kloster ging er ins Nirvana ein. Vor dem Maitreya-Buddha liegt der Ursprungsort der Gelbmützen-Lehre; das Kloster wird von ihrem Abt-Lama geleitet.

甘丹寺召东九十里，形势同布达拉，极其华丽，乃宗卡巴坐床之所。山上多有遗迹，为黄帽喇嘛发源之地。

Das Ganden-Kloster liegt neunzig li östlich des Jokhang. Seine Lage gleicht der des Potala, und es ist außerordentlich prächtig. Hier befand sich Tsongkhapas Lehrsitz. Auf dem Berg gibt es viele historische Überreste; er ist der Ursprungsort der Gelbmützen-Lamas.

又有白蚌、甘丹、色腊、桑鹅四大寺，远近拱挹。寺中剌麻多者五千余，次者二三千。而甘丹寺距布达拉八十里，则宗喀巴成道之所，有遗塔及所坐禅榻，而宗角园、卡契园、经园诸胜，错落其间。遇节期，则达赖升坐，讲甘珠尔经、丹珠尔经，圜听膜拜千计，不时赴各大寺讲经律。远者岁一梵呗彻山谷，庄严穷七宝，为西方极胜之区。

Dazu kamen die vier großen Klöster Drepung, Ganden, Sera und Sangngak, denen sich die nähere und weitere Umgebung zuwandte. Das größte beherbergte mehr als fünftausend Lamas, die anderen zwei- bis dreitausend. Ganden, achtzig li vom Potala entfernt, war der Ort, an dem Tsongkhapa die Erleuchtung erlangte. Dort befanden sich sein Reliquienstupa und seine Meditationsliege; berühmte Stätten wie der Zongjiao-Garten, der Kaqi-Garten und der Sutren-Garten lagen dazwischen verstreut. An Festtagen nahm der Dalai Lama seinen Sitz ein und erläuterte Kangyur und Tengyur, während Tausende ringsum zuhörten und sich niederwarfen. Auch sonst suchte er die großen Klöster auf, um Sutren und Ordensregeln zu lehren. In den weiter entfernten Klöstern erfüllte einmal im Jahr der Gesang die Täler. Mit allen sieben Kostbarkeiten geschmückt, war dies ein höchst vortrefflicher Ort im Westen.

甘丹寺距山八十里，则宗喀巴成道之所。有遗塔及所坐禅榻，以十月二十五日为成道之期。是夕万户然灯，光明如昼。遇节期，则达赖升坐，讲甘珠尔经、丹珠尔经二经，乃西藏大乘经之最尊重者，圜听膜拜千计。达赖所坐叠氍毹数十重，番民得其一摩顶、一击拂者，如不世之遇。

Das Ganden-Kloster, achtzig li vom Berg entfernt, war der Ort, an dem Tsongkhapa die Erleuchtung erlangte. Sein Reliquienstupa und seine Meditationsliege waren dort erhalten. Der fünfundzwanzigste Tag des zehnten Monats galt als Jahrestag seiner Erleuchtung; an diesem Abend entzündeten zehntausend Haushalte Lampen, sodass es hell wie am Tag wurde. An Festtagen nahm der Dalai Lama seinen Sitz ein und lehrte Kangyur und Tengyur, die beiden in Tibet am höchsten verehrten Mahayana-Sammlungen; Tausende hörten ringsum zu und warfen sich nieder. Der Dalai Lama saß auf Dutzenden übereinandergelegten Teppichen. Ein Tibeter, dem er die Hand auf den Scheitel legte oder den Fliegenwedel entgegenbewegte, betrachtete dies als eine einmalige Begegnung.

甘丹寺在剌萨东五十里甘丹山，相传宗喀巴成佛处。有土城，壮丽如大小诏，大堪布掌之。

Das Ganden-Kloster liegt auf dem Berg Ganden, fünfzig li östlich von Lhasa, und gilt der Überlieferung nach als der Ort, an dem Tsongkhapa die Buddhaschaft erlangte. Es besitzt eine Umfriedung aus Stampflehm und ist so prächtig wie der Große und der Kleine Jokhang; der oberste Abt verwaltet es.

甘丹寺在拉撒东五十里甘丹山，相传为宗卡巴成佛处。或云即然灯古佛。经楼、佛像、幡幢宝盖，与大召、小召寺相埒，阐讲黄教，堪布喇嘛居之。

Das Ganden-Kloster liegt auf dem Berg Ganden, fünfzig li östlich von Lhasa, und gilt der Überlieferung nach als der Ort, an dem Tsongkhapa die Buddhaschaft erlangte; manche sagen, er sei der alte Buddha Dipankara. Seine Schriftgebäude, Buddhabilder, Banner und Baldachine können sich mit denen des Großen und Kleinen Jokhang messen. Dort wird die Gelbmützen-Lehre erläutert, und der Abt-Lama hat im Kloster seinen Sitz.

噶尔丹寺在召寺东九里，形势与布达拉同。

Das Ganden-Kloster liegt neun li östlich des Jokhang; seine Lage gleicht der des Potala.